در كلاس‌هاي دبستاني مي‌توان كودك را به كنسرت‌هاي مخصوص جوانان برد. در اين كنسرت‌ها قطعه‌هاي كوتاه و متنوع اجرا مي‌شود كه توجه او را حفظ مي‌كند و به طور محسوس كوتاه‌تر از اجراي آن قطعات براي بزرگ‌سالان است. همچنين كودكان مي‌توانند از طريق گوش دادن به موسيقي در منزل و خواندن كتاب‌هاي كوتاه درباره موسيقي و آهنگسازان، شروع به آشنايي با انواع مختلف و دوره‌هاي موسيقي نمايند. پس از شش يا هفت سالگي آنها به رشدي مي‌رسند كه مي‌توانند درس خصوصي با ساز را آغاز كنند. وقتي كه كودك مايل و قادر است كه به تمرين با ساز و تكرار تمرين‌ها تن در دهد، تسلط بر مهارت‌هاي نوين هدفي عمده مي‌شود. رشد مهارت‌هاي حركتي ظريف ادامه يافته و باعث افزايش سرعت و فرزي آنها مي‌شود و تا ن‍ُه سالگي توانايي كاربرد مستقل دست‌ها و نيز هماهنگي دست و چشم بهبود مي‌يابد.
اجرا، ب‍ُعدي مهم به تجربه كودكان دبستاني از موسيقي مي‌افزايد. بسياري از كودكان به طور طبيعي از اجرا شاد مي‌شوند. در اين مرحله اگر والدين آنها را در سنين جواني در اين راه بيندازند از ترس‌هاي بعدي روي صحنه بودن در سنين بالاتر جلوگيري مي‌كنند.
كودكاني كه درس خصوصي موسيقي مي‌گيرند مي‌توانند در كنسرت‌هايي كه معلمان يا مدرسه موسيقي آنها ترتيب مي‌دهند بنوازند. همه كودكان مي‌توانند در برنامه‌هاي آوازي يا سازي مدرسه، اجرا داشته باشند. ساير فعاليت‌ها مانند اردوگاه‌هاي تابستاني و فوق برنامه‌هاي مدرسه فرصت‌هاي مناسب براي اجرا يا شركت در مراسم گروهي به وجود مي‌آورد.

آموزشگاه موسیقی

اگرچه كودكان مي‌توانند در مدرسه تا درجات مختلف موسيقي ياد بگيرند ولي آموختن خصوصي يك ساز موسيقي، مهارت و ادراكي فراتر از درس‌هاي درون كلاس به آنها مي‌دهد.

همچنين درس‌هاي خصوصي موسيقي باعث ايجاد اعتماد به نفس، ديسيپلين، توانايي استفاده بهينه از زمان و رشد ذهني و مهارت عضلاني مي‌شود. به علاوه درس خصوصي، كودك را از رشد عادات بد در نواختن سازها بازمي‌دارد. اين عادات در مردمي كه بدون سرپرستي معلم مبادرت به نواختن ساز مي‌كنند به‌آساني مي‌تواند اتفاق بيفتد شروع درس‌هاي خصوصي بعد از عادات بد نواختن‌، ‌‌به‌خصوص در طولاني‌مدت‌، مي‌تواند يادگيري اصولي را به طور جدي به تأخير بيندازد.

بنا به نوع ساز و روش آموزش، درس‌هاي خصوصي موسيقي مي‌توانند از سه سالگي تا دوران دبيرستان آغاز شود. تحقيقات نشان داده است كه روش آموزش از اهميت كمتري نسبت به استعداد هنرجو، ميزان تعهد او، روابط بين معلم و هنرجو و ميزان تعهد و حمايت والدين برخوردار است.

کلاس آموزش آواز پاپ

كودكان مي‌توانند يادگيري بيشتر سازهاي موسيقي را در مقطع دبستان شروع كنند ولي نبايد درس‌هاي آواز را قبل از سن بلوغ آغاز كنند. (براي دختران دوازده تا چهارده سال و پسران پانزده تا هفده سال) به دليل تفاوت‌هاي فردي در رشد جسمي و ذهني، مشخص كردن سن دقيق براي شروع آموزش موسيقي براي همه كودكان امكان ندارد. اما راهنمايي‌‌هاي كلي ممكن است. پيانو، ويولن و فلوت ريكوردِر مي‌توانند در پايين‌ترين سنين آموزش داده شوند، اگرچه اندازه ويولن 4/1 يا 4/2 براي كودكان لازم است. با استفاده از روش پيش‌گفته «سوزوكي»، كودكان مي‌توانند يادگيري ساز را در سنين زودتري نسبت به روش‌هاي ديگر شروع كنند. امكان شروع روش سوزوكي از سه يا چهار سالگي وجود دارد كه به دليل چند ويژگي مشخص است. هنرجويان پيش از توانايي خواندن نت‌ها به كمك گوش آغاز به نواختن مي‌كنند، والدين در درس‌ها و جلسات تمرين شركت مي‌كنند و هنرجويان بيشتر نواختن خود را در گروه انجام مي‌دهند. به دليل اينكه بيشتر انواع روش‌هاي آموزشي بر پايه خواندن ن‍ُت‌هاست، كودكان نمي‌توانند تا رسيدن به سن كافي براي شروع خواندن ن‍ُت‌ها، درس‌ها را آغاز كنند كه به طور معمول اين سن هم‌زمان با شروع خواندن و نوشتن در مدرسه است. درس‌هاي معمولي پيانو و ويولن (اندازه 4/1 ويولن) به طور معمول در شش يا هفت سالگي مي‌توانند آغاز شوند. يك كودك مي‌تواند نواختن ويولن‌‌سل 4/2 را در هفت سالگي آغاز كند.

يادگيري سازهاي بادي چوبي و برنجي (فلوت، كلارينت، پيكولو، اُبوآ، فاگوت و ترومپت)، ‌كه احتياج به رشد ظرفيت ريه‌ كودك دارد، ديرتر آغاز مي‌شود، به طور معمول حدود ده يازده سالگي است. يادگيري ترومبون و هورن فرانسوي حدود سيزده سالگي، گيتار آكوستيك در هشت يا نه سالگي، گيتار الكترونيك، چنگ و ويولا در يازده يا دوازده سالگي و كنترباس حدود سيزده سالگي مي‌توانند آغاز شوند.

کلاس آموزش آواز

براي پيدا كردن معلم، والدين بايستي از والدين ديگر كه كودكانشان درس موسيقي مي‌گيرند و از موسيقيدان‌هاي محل اقامتشان، مثل معلم موسيقي مدرسه فرزندشان سؤال كنند. يك معلم مجرب بايستي مدرك موسيقي داشته باشد. عضويت در يك سازمان حرفه‌اي موسيقي محك ديگري بر معتبر بودن معلم است. با وجود اين، 73٪ آموزش‌دهندگان موسيقي، ‌حتي بسياري از معلمان خوب‌، به اين دو گروه تعلق ندارند. معلم بايد مايل به توضيح اساس روش آموزش خود براي والدين باشد و روابط خوبي را با كودك پايه‌ريزي كند.

بزرگ‌ترين چالش در كار موسيقي، داشتن يك برنامه مرتب تمرين است؛ تمرين ساز بر پايه يك برنامه روزانه مرتب. بيشتر از هر فعاليت ديگر كودك احتياج به ديسيپلين دارد. اين تمرينات بايد به طور مرتب بدون توجه به حال و هواي شخص، ساير برنامه‌ها يا داشتن يا نداشتن انرژي از سوي هنرجو دنبال شود.
تمرين موسيقي كاري تكراري در تنهايي است كه به طور معمول احتياج به زمان طولاني دارد تا نتايج محسوسي به دست دهد. تمرينات مي‌توانند مؤثرتر انجام شوند اگر معلم نكات چگونگي تمرين را، نه فقط چه تمرين كردن را، به هنرجو بگويد. اگرچه تمرين موسيقي نبايد به يك نيروي مداوم اصطكاك بين والدين و فرزندان تبديل شود، والدين نياز به ترغيب زياد و تشويق منظم فرزندانشان دارند. مفيد است كه يك برنامه منظم تمرين براي كودك در نظر گرفته شود تا تمرينات جز جدانشدني برنامه روزانه وي شوند.

کلاس آموزش آواز سنتی

برای نوشتن دیدگاه باید وارد بشوید.
فهرست
Call Now Buttonتماس سریع