شناسایی انواع ساز موسیقی ، ساختار و تاریخچه آن بدان جهت اهمیت دارد
که بیانگر عمیق ترین ارزش های فرهنگ موسیقیایی هر ملت است .
احتمالا صدای انعکاس وزش باد در انواع محفظه هایی چون جمجمه حیوان و انسان ،
بازتاب طبیعی زه کمان شکار ، وزش باد در نی های شکسته نی زار و …
اولین اصوات توجه برانگیز برای ابداع سازهای بشر ماقبل تاریخ ، بوده است ؛

در مسیر شناخت اصوات متفاوت ، شاید اجسامی چون کاسه لاک پشت ، نیم کره نارگیل ، پوست و روده حیوانات و …
بشر را برای دستیابی به ادوات ابتدایی موسیقی یاری داده باشند
که بعد از تقویت شعور و امکان تلفیق و ترکیب آن ها به تدریج مقدمات تهیه سازهای ابتدایی هم فراهم شده است
هرچند وسعت صدای آنها به یک اکتاو هم نمی رسیده .

ساخت ابتدایی انواع ساز موسیقی ، ظاهرا از زمان استفاده بشر از پوست و روده حیوانات شروع
و سپس با تابیدن نخ و ابریشم و استفاده از موی دم اسب تکامل می یابد
که طی هزاره ها تدریجا مقدمات تهیه انواع سازهای ابتدایی کوبه ای ، بادی ، زهی و زخمه ای ، آن هم در محدوده یک اکتاو فراهم می گردد .

بهترین آموزشگاه موسیقی تهران

در عهد باستان علاوه بر بین النهرین ،
بعضی از کشورهای اروپایی ، شبه قاره هند، کشور باستانی چین و کشورهای شمالی قاره آفریقا
و در راس آن کشور باستانی مصر ، هر کدام سابقه تاریخی بس کهن داشته اند ؛
مخصوصا کشور مصر که به اتکاء آثار ، نقوش برجسته و کتیبه های بازمانده ، به حق مهد موسیقی جهان نامیده شده
و به احتمال بسیار زیاد ، بسیاری از آلات موسیقی ابتدا از مصر به ایران ، یونان ، روم ، عیلام ، کلده ، آشور و دیگر دولت های مقتدر آن دوران منتقل شده است ؛

در مصر باستان چنگ ، تنبور ، انواع نی ، بوغ ، سی تار ، سنج ، طبل و دایره و … وجود داشته است .

انواع ساز موسیقی ایرانی و ساختمان آن ها

از حیث جنس سه نوعند: – فلزی – سفالی – چوبی

و از لحاظ نوع و شکل تولید صوت به سه گروه تقسیم می‌شوند:

ساز موسیقی زهی مانند:

زخمه‌ای: تار، دوتار، سه تار، گیتار ، عود، تنبور، بربط، چگور، رباب، قانون، چنگ
کششی: کمانچه، قیچک، سرود
زهی کوبشی: سنتور
سازهای بادی: فلوت، نی، قره نی، نی انبان، کرنا، با لابان، وزله، سرنا، نفیر، دونیه، شمشال
سازهای ضربی: دایره، دهل، تنبک، نقاره، سنج، طاس، دف

طبقه‌بندی شده‌اند. صدای حاصل از یک ساز به جنس و شکل ساختمان آن و طبعاً به ساخت صحیح و دقیق آن بستگی دارد.

ساز موسیقی فلزی که معمولاً از جنس برنج یا مس هستند،
به طریق “ریخته گری یا چکش کاری” ساخته می‌شوند.
ساز موسیقی سفالی، همانطور که از نام آن پیداست از جنس سفال (گل رس پخته شده) می‌باشد.
برخی تنبک‌ها و سازهای بومی مانند طاس‌های پوستی و فاقد پوست از سفال – دستی یا با چرخ ساخته می‌شوند.

ساز موسیقی چوبی به طریق «تراش و برش» ساخته می‌شوند.
این گروه از سازها بیشترین و متنوع ترین سازها را در خود جای می‌دهد
و آنجا که سخن از نواختن یا ساختن سازهای ایرانی است بیشتر این سازها در ذهن تداعی می‌گردد.
اکثریت سازهای زهی و برخی سازهای ضربه‌ای به این روش ساخته می‌شوند.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
برای ادامه، شما باید با قوانین موافقت کنید

فهرست
Call Now Buttonتماس سریع