امروزه مبنای صداهای موسیقی در سازها نت دوی دیاپازن است
که سازهای شاخص موسیقی ایرانی نیز از آن تبعیت نموده‌اند.
مثلاً اکثر نوازندگان تار، دست باز یا مطابق دو سیم اول که سیم‌های اصلی تارند را برابر با نت یاد شده می‌گیرند. همین امر باعث شده‌است که صدای سازهای ایرانی به دلیل مبالغه در زیر شدن از اعتدال خارج گشته
و صداها اکثراً خشک و بدون طنین شده و از حالت اصلی خود خارج گشته‌است.

در گذشته مبنای صداهای موسیقی نت لا بوده‌است چه در موسیقی ایرانی و چه در موسقی جهانی.
این امر تاکنون در تنبور مراعات گردیده یعنی دست باز یا مطابق دو سیم اول که سیم‌های اصلی تنبورند،
معمولاً برابر است با نت لا. یعنی یک و نیم پرده بم‌تر از مبنای امروزی کوک می‌شوند.

دو سیم اول تنبور که دو نامیده می‌شوند نسبت به دیاپازون لا کوک می‌شوند
و سیم سوم (سل) که به سیم واخوان نیز مشهور است با فاصله چهارم یا پنجم درست پایین‌تر از سیم دو کوک می‌شود
که در اصل این دو کوک به کوک پنج و هفت یا فا و سل مشهورند.

آموزشگاه موسیقی

تنبور از شکل ظاهری دارای دو نوع است

یک: نوعی کاسه ی آن یک تیکه است واز لحاظ ساخت آن بسیار مشکل است و تنبور قدیم همه از این نوع بوده اند

دو: نوعی که به چمنی مشهور ست که همان ترکه ای است
که کاسه ی آن از تکه های چوب درست شده است و مزیتی که برنوع اول دارد این است
که هم ساخت آن راحت تر است واگر از لحاظ کاسه آن مشکلی پیش بیاید تعمیر آن راحت تر است.

تنبور در نواحی باختری ایران ویژه درانجمن تنبورنوازان، قلندران و درویش‌های اهل طریقت و اهل حق کردستان وکرمانشاهان استفاده می‌گردد که به وسیله آن موسیقی مذهبی خود را اجرا می‌کنند

 

انواع کوک تنبور :

کوک طرز : بیشتر مقا م های مجلسی با این کوک نواخته می شود.
نسبت میان وترها در کوک پنجم درست نزولی است و صدای باز وتر دوم اکتاو پایین تر از صدای دستان پنجم است.

کوک بَرز : برز ، به معنی بلند، نامی است که استاد سید ولی حسینی بر این کوک نهاده است .
بیشتر مقام های کلام در این کوک اجرا می شوند.

برای نوشتن دیدگاه باید وارد بشوید.
فهرست
Call Now Buttonتماس سریع