دمیتوان گفت درخشان ترین ددوره موسیق یایران دوره ساسانیان بوده است.
این دوره حدود ۴۰۰سال طول کشید و مشاهیر این دوره هنوز هم شناخته شده هستند.
میتوان از مشاهیر این دوره مانی و مزدک و را نام برد.
در دوره ساسانیان انواع هنرها رواج یافت و نزد مردم به محبوبیت رسید.

شاهان این دوره علاقه خاصی به موسیقی داشتند و به آن توجه ویژه ای میکردند.
مثلا اردشیر بابکان موسیقی دان ها را به طبقات مختلف تقسیم کرده و برای هرکدام قوانین خاصی وضع کرد.
خنیاگران و رامشگران که از دیرباز جزء طبقات متوسط و گاهى جزء طبقه پست جامعه بودند، به سطح درباریان ترقى داده شدند.
او درباریان را به هفت طبقه تقسیم کرده بود و موسیقى‌دان‌ها پنجمین طبقه از آنها بودند.
یا انوشیروان به حقوق هنرمندان احترام زیادی میگذاشت.

حتی بهرام گور خود دستی در ادبیات و موسیقی داشت.
وی یه اندازه ای به موسیقی علاقه داشت که پس از آموزش علوم و فنون به یادگیری موسیقی مشغول شد.
در دوره وی موسیقی دان ها به طبقه اول جامعه وارد شدند.
از دیگر دستاورهای بهرام گور این بود که در دوره وی به علت مراودات زیاد با هندوستان موسیقی هندی نیز به ایران وارد شد.
حمزه اصفهانى نوشته است: ‘بهرام گور حکم فرمود که مردم ایران نیمى از روز کار کنند و نیم دیگر را به خوشى بگذرانند.’
در مراسم شکار، موسیقى فقط براى سرگرمى نبود بلکه جنبه‌هاى کاربردى داشت.
حکم فردوسى در وصف روزگار بهرام اشاره‌هاى فراوانى به حضور درخشان موسیقى در جاى جاى زندگى عصر او دارد.

آموزشگاه موسیقی شمال تهران

در دوره ساسانیان حمایتی که از طرف پادشاهان به امر موسیقی میشدد موجب علاقه مند شدن عوام بع موسیقی گشت.
در این دوره میتوان گفت موسیقی دان ها ددر بهترین و مرفه ترین دوره خود بودند.

دوره انوشیروان را میتوان دوره رشد معرفت و شعور هنری خواند.
حکیم بزرگمهر در همین ددوره میزیسته است.
درباره موسیقى دوره انوشیروان، معتبرترین سند ناریخی، اشاره‌هاى حکیم فردوسى به زمان سلطنت او است که بیشتر به نام سازها اشاره دارد.
در دوره وی فرهنگ و هنر ایران به سایر کشورها سرایت کرد.

اما اوج رشد موسیقیایی ایران را میتوان در دوره خسرو پرویز دید.
به طوری که مورخان نام این دوره را ددوران طلایی موسیقی ایران نام نهاده اند.
ددر این دوره بودد که بزرگترین نوابغ موسیقی ایران مانند باربد و رامتین و سرکیس و بامشاد و آزاده و آرزو ظهور کردند.
باربد سازنده سی لحن معروف به الحان باربدی بوده است.
حتی برخی نقل قول ها حاکی از آن است که وی برای هر روز سال آهنگی را ساخته است.

آلات موسیقى دوره ساسانى وسیع‌تر از دوره‌هاى قبل است .
در اسناد و مدارک مکتوب و آثار ادبى فراوان از سازها نام برده شده است:
چنگ، بربط، نای، شیپور، سرنا، سنتور، نی، دهل، نقاره، تنبک، تنبور، تاس، کرنای، رباب، قاشقک، ارغنون، شیشک، شمشیر، گاودم، برغو، بوق، سپیدمهره، صور، نفیر، جَرَس، چلب، دبدبه، تبیره، درای، زنگ، سنج، نقاره و … .

موسیقى دوره ساسانى را شاید بتوان سرمنشاء فرم‌ها و شکل‌هاى موسیقى ایران در قرون بعدى دانست.
آداب موسیقى نواختن و موسیقى شنیدن نیز در این دوران وضع شد
و با تغییر شکلى چند در سده‌هاى بعد از سقوط ساسانى بعنوان سنت ایرانى تداوم پیدا کرد.

برای نوشتن دیدگاه باید وارد بشوید.
فهرست
Call Now Buttonتماس سریع