در مقاله پیشین انواع موسیقی دوره رنسانس را بررسی کردیم.
در دوره‌ی رنسانس، موسیقی آوازی غیرمذهبی به گونه‌ای فزاینده، محبوبیت یافت.

در سراسر اروپا، موسیقی برای همراهی و نیز تنظیم آواز با شعرهایی به زبان‌های گوناگون
همچون ایتالیایی، فرانسوی، اسپانیایی، آلمانی، هلندی و نیز انگلیسی به كار گرفته شد.

توسعه چاپ آثار موسیقی به گسترش موسیقی غیرمذهبی یاری راسند و هزاران مجموعه‌ی منتخبِ آوازی در دسترس دوستداران آن قرار گرفت.
موسیقی، سرگرمی مهم زمان فراغت بود؛
از هر تحصیل كرده‌ای انتظار می‌رفت كه بتواند سازی را بنوازد و خط موسیقی را بخواند.
تامس مورلی، آهنگساز عصر الیزابت، از پریشانی خود به سبب ناتوانی از مشاركت در اجرای موسیقیِ پس از شام، توصیفی زنده به دست داده است :
«پس از صرف شام، كتابچه‌های موسیقی (مطابق رسم معمول) بر میزها قرار داده ش.
بانوی خانه‌، یك خط آوازی را به من داد و مشتاقانه خواست آن را بخوانم.
اما پس از عذر و بهانه‌های بسیار، هنگامی كه با اكراه اعتراف كردم كه نمی‌توانم : همه شگفت‌زده شدند.
آری، برخی با یكدیگر نجوا می‌كردند و می‌پرسیدند چگونه بار آمده‌ام.»

بهترین آموزشگاه موسیقی شمال تهران

موسیقی غیرمذهبی دوره‌ی رنسانس،
برای گروه‌هایی از تكخوان‌ها و یا برای تكخوان با همراهی یك یا چند ساز به نگارش درآمده
و نقاشی كلام تصویرگری موسیقایی متن در آن معمول بود.

آهنگسازان از تقلید صداهای طبیعی، مانند صدای پرندگان و هیاهوی خیابان لذت می‌بردند.
یك فرانسوی به نام كلمان ژانكن (حدود 1560 ـ‌1485)‌، در قطعه‌ای مشهور با عنوان جنگ به گونه‌ای درخشان و زنده به تقلید صداهای میدان نبرد،
ضربه‌های طبل، و غریو شیپورها پرداخت.
موسیقی غیرمذهبی، بیش از موسیقی مذهبی دارای دگرگونی‌های سریعِ حالت بود.
مورلی به یك آهنگساز چنین توصیه كرده است :
«شما می‌باید در موسیقی مانند باد موّاج باشید،
گاه جسور و سركش، گاه آرام و سر به زیر، گاه با وقار و سنگین؛ …
و هرچه تنوع بیشتری را بنمایانید، محبوب‌تر خواهید بود.

برای نوشتن دیدگاه باید وارد بشوید.
فهرست
Call Now Buttonتماس سریع